گر در تابستان چون بيد بلرزم
و در روز تولدم نالهء غم سر بدهم
در بهار، شقايقم پژمرده شود
و در کودکی ، موهايم سپيد
در تنهايی دنبال يک همدل باشم
و برای زنده ماندن دنبال يک دليل
از سرابهای عشق سير باشم
و از خستگی خسته...
وای بر من!